هر که می بیند مرا، گوید پریشانی چرا 
در کمند اضطراب عشق حیرانی چرا 
عقل دوراندیش را کردی رها، دیدی بلا 
عاشق و شوریده سر، حیران و پژمانی چرا 
گشته ام بیمار عشق و داغدار و دل فکار 
آشنای دل بپرسد زار و نالانی چرا 
خنده ام بی اختیار و گریه ام از بی خودیست 
هر کسی پرسد ز من خندان و گریانی چرا 
زیر این طاق بلند آسمان دلشاد کیست 
بی سبب در بند عیش و شادیِ جانی چرا 
لذتی بالاتر از اندوه و درد عشق نیست 
در خیالِ چاره و در فکرِ درمانی چرا 
هر که را مهر و محبت نیست بیجا زنده است 
در خمارِ عشقِ دل، صابر پشیمانی چرا

سلام مــاه مــن !

دیشب دلتنگ شدم و رفتم سراغ آسمان اما هر چه گشتم اثری از ماه نبود که نبود …!

گفتم بیایم سراغ ِ خودت ..

احوال مهتابیت چطور است ؟!

چه خبــر از تمام خوبی هایت و تمام بدی های مــن ؟!

چه خبــر از تمام صبــرهایت در برابر تمام ناملایمت های مــن ؟!

چه خبر از تمام آن ستاره هایی که بی من شمردی و من بی تو ؟!

چقدر نیامده انتظار خبــر دارم ؟!

چه کنم دلم بــرای تمــام مهــربانی هایت لک زده است !

راستی ، باز هم آســمان دلت ابری است یا ….؟!

می دانم ، تحملم مشکل است …. اما خُب چه کنم؟!

 …. هیچ کس به اندازه مــن نمی تواند آســـمانت باشد !

تو فقط ماه من بمون و باش !

ماه من !

مراقب خاطراتمان ، روزهای با هم بودنمان .. خلاصه کنم بهونه موندنم مراقب خودمون باش !

عشق من ، قلبت را فشرده ام در آغوشم

میرویم تا اوج احساس عشق ، تا برسیم به جایی که نبینیم هیچ غمی را در سرنوشت

تا برسیم به جایی که من باشم و تمام وجودت ، بیخیال همه چیز، باز کن برایم آغوشت

مگذار که عشق، به عادت دوست داشتن تبدیل شود!

مگذار که حتی آب دادن گل‌های باغچه، به عادت آب دادن گل‌های باغچه بدل شود!

عشق، عادت به دوست داشتن و سخت دوست داشتن دیگری نیست،

پیوسته نو کردن خواستنی‌ست که خود پیوسته، خواهان نو شدن است و دگرگون شدن

تازگی، ذات عشق است و طراوت، بافت عشق

چگونه می‌شود تازگی و طراوت را از عشق گرفت و عشق همچنان عشق بماند؟

عشق، تن به فراموشی نمی‌سپارد، مگر یک بار برای همیشه.

جام بلور، تنها یک بار می‌شکند

می‌توان شکسته‌اش را، تکه‌هایش را، نگه داشت

اما شکسته‌های جام ،آن تکه‌های تیز برنده، دیگر جام نیست

احتیاط باید کرد

همه چیز کهنه می‌شود و اگر کمی کوتاهی کنیم، عشق نیز

بهانه‌ها، جای حس عاشقانه را خوب می‌گیرند

دلایل بودنم را مــــــــرور میکنم هر روز!

هر روز از تعدادشان کــــــــم میشود!

آخرین باری که شمردمشان

تنها یک دلیل برایم مانده بود..!

آنهــــــــــم دیدن تو بود !!

دنــیـــا ادامــــه لــبـخـنـد تــــوســت ..

کــه تــــا آخــــریــــن لـــبــخـنـد مــــن کـــش مــــی آیــــد ؛

تـــو لــب بـــــرمــیــچــیـنــــی

و مـــن ..

جـــایی مـــیـــان آســـمـــان و زمـــیـــن ..

مـعـلق می شــــوم ..

.

مردم اغلب بی انصاف ٬بی منطق و خود محورند٬

ولی آنان را ببخش .

اگر مهربان باشی مردم تو را به داشتن انگیزه های پنهان متهم می کنند٬

ولی مهربان باش .

اگر موفق باشی دوستان دروغین ودشمنان حقیقی خواهی یافت٬ولی

موفق باش. 

اگر شریف ودرستکار باشی فریبت می دهند ٬ولی شریف و درستکار باش . 
 

آنچه را در طول سالیان سال بنا نهاده ای شاید یک شبه ویران کنند ٬

ولی سازنده باش .

اگر به شادمانی و آرامش دست یابی حسادت می کنند ٬ولی شادمان باش . 
 

نیکی های درونت را فراموش می کنند ٬ولی نیکوکار باش
 

. بهترین های خود را به دنیا ببخش حتی اگر هیچ گاه کافی نباشد. 
 

ودر نهایت می بینی هرآنچه هست همواره میان تو و خداوند است

نه میان تو و مردم