رنجی که همیشه آزارم می داد اکنون به نهایت رسیده است . مرگ یا جنون را در یک قدمی خود می بینم . چه سخت است تنهایی در انبوه جمعیتی که از سه سو مرا احاطه کرده اند . حالا من مانده ام معطل و مردد که چکار کنم ؟ قالبهای آدمها همه تعیین شده و مشخص است . و من نمی توانم خود را در هیچ کدام بگنجانم . در بیرون این قالبها تنها مانده ام


(دکتر علی شریعتی )